काठमाडौं – नेपाली रङ्गमञ्च र सिने जगतमा आफ्नो स्वाभाविक अभिनयमार्फत दर्शकको हृदयमा विशेष स्थान बनाउन सफल तथा नेपाली चलचित्रको इतिहासमा नै सर्वाधिक व्यापार गरेको चलचित्र ‘पूर्ण बहादुरको सारङ्गी’का अभिनेता विजय बराल अब फरक अवतारमा प्रस्तुत भएका छन्। पर्दामा पात्रहरूको भावनालाई जीवन्त उतार्ने यी कलाकारले यस पटक भने आफ्नो स्वरमार्फत समाज र राजनीतिका बेथितिहरूलाई उजिल्याउने प्रयास गरेका छन्। उनको स्वरमा सजिएको डेब्यु गीत ‘विधिको शासन’ सार्वजनिक भएसँगै विजयको साङ्गीतिक यात्रा केवल एउटा रहर मात्र नभई वर्तमान व्यवस्थाप्रतिको एउटा गम्भीर खबरदारीका रूपमा देखा परेको छ।
सौरभ कार्कीका मर्मस्पर्शी शब्द र प्रशान्त सिवाकोटीको लयबद्ध सङ्गीत रहेको यस गीतले नेपालको समकालीन राजनीतिक परिदृश्यलाई नजिकबाट नियालेको छ। विशेष गरी, भदौ २३ र २४ गते काठमाडौँको सडकमा देखिएको ‘जेनजी’ पुस्ताको विद्रोह र उनीहरूले उठाएका मुद्दाहरूलाई यस सिर्जनाको प्राण मानिएको छ। मुलुकको समुन्नति कुनै व्यक्तिको सनक वा तजबिजी अधिकारबाट नभई स्थापित पद्धति र विधिको पालनाबाट मात्र सम्भव छ भन्ने मूल सन्देश गीतले बोकेको छ। २०४० सालको सङ्घर्षदेखि २०६२/६३ को ऐतिहासिक जनआन्दोलनसम्मका आरोह-अवरोहलाई समेत समेट्दै गीतले युवा विद्रोहको भावनालाई मुखरित गरेको छ।
गायनमा आफ्नो पहिलो पाइलाबारे अभिनेता बराल निकै विनम्र सुनिन्छन्। आफू व्यावसायिक गायक नभए पनि साथीभाइको निरन्तरको हौसला र विषयवस्तुको गम्भीरताले गर्दा आफूले स्वर दिएको उनी स्वीकार गर्छन्। उनी स्पष्ट पार्छन् कि यो गीत कुनै व्यक्ति विशेषप्रति लक्षित नभई सत्ताको कुर्सी र शासन प्रणालीमा देखिएका विकृतिहरू विरुद्ध गरिएको एउटा रचनात्मक व्यङ्ग्य हो। सुनौला सपनाहरू कसरी तुहिए र पुनः कसरी आशाको सञ्चार गर्न सकिन्छ भन्ने नै आफ्नो गायनको मुख्य ध्येय रहेको उनको तर्क छ।
गीतको श्रव्य पक्ष जत्तिकै यसको दृश्य पक्ष पनि अत्यन्तै प्रभावशाली र ऐतिहासिक दस्ताबेजका रूपमा तयार पारिएको छ। मनिष राउतको अवधारणामा निर्मित भिडियोमा नेपालका विभिन्न राजनीतिक क्रान्ति र आन्दोलनका वास्तविक दृश्यहरू समावेश गरिएका छन्। २०४० सालको आन्दोलनदेखि हालैका दिनमा सडकमा देखिएको युवाहरूको आक्रोश र राज्य पक्षको दमनलाई भिडियोमा दुरुस्तै उतारिएको छ, जसले गर्दा यो एउटा साङ्गीतिक प्रस्तुति मात्र नभई एउटा छोटा डकुमेन्ट्री जस्तो ओजनदार बनेको छ। भदौ २४ को आन्दोलनका घाइते र सहिदहरूप्रति सम्मान प्रकट गर्दै बाँकी रहेका मागहरू पूरा हुनुपर्ने दबाब समेत गीतले सिर्जना गरेको छ।